ΤΑ ΕΙΧΑ ΔΕΙ

 

Τα είχα δει σαν μαύρους οιωνούς
εκείνα τα πουλιά στους ουρανούς
κι όλα τα στάχυα να ωριμάζουν
κάτω από ήλιους, φως να στάζουν

Σκούρα  πινέλα και ψυχή και νους
επάνω σε καμβάδες γαλανούς
κι ένα αυτί λιγότερο να μάθεις
τι λέει ο κόσμος πως θα πάθεις

Αν επιμένεις να κοιτάς απ΄το παράθυρο του ηλίου
Θα σε τυφλώσει η λάμψη του Ιουλίου
κι όλα τα ηλιοτρόπια του κόσμου
δεν θα φτάσουν για να στρέψει
το βλέμμα σου ο άλλος να αντέξει

Είναι ακριβό το φως που έχεις φτιάσει
και όσο ζεις κανείς δεν θ΄αγοράσει

Την ένοιωσα τη λάμψη της ψυχής
μέσα στην ερημιά και της φτωχής
της παράγκας που αντέχει
με μια καρέκλα όταν βρέχει

Τα είχα δει τα δύο μάτια, σκοτεινά
στο Άμστερνταμ με άνθη ταπεινά
κι η μπλε σου νύχτα στο Παρίσι
ό,τι δε χόρτασα στη ζήση

 

 

 

κι άλλα στιχάκια

ΨΑΡΙ

Βγες βρε ψάρι απ΄το τηγάνι
χοροπήδα στο ταψί
μούχουν βγάλει όλο το λάδι
μου βουλώσανε το αυτί

Δεν ακούω και δεν βλέπω
και δεν θέλω να και να δω
όσο κι αν το μαγειρεύω
το φαΐ μου μένει ωμό

Βγες βρε ψάρι απ΄το τηγάνι
μεγαλεία μη ζητάς
στο μικρό βράσε καζάνι
να σου φτάσει για να φας

Περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας να γελάς
παρά νάτα αποβλέπεις
κάλλιο είναι να ξεχνάς

1 τραγούδι (είναι λίγο)

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΚΑΚΟΜΟΙΡΑ

Πες μου πώς έγινε, καρδιά
κι ήρθαν τα πάνω κάτω
έριξες μια κακιά ζαριά
και έπιασες τον πάτο

Πώς θα μπορέσουμε ξανά
να βγούμε από το τέλμα
θα κολυμπάμε στα ρηχά
μέχρι να πάμε τέρμα

Θα ανεβούμε εις τον αφρό
ή άδικα χτυπάμε
τα χέρια μας και το μυαλό
άδικα τυρρανάμε

Σου έταξε πάρα πολλά
γυναίκα, αγάπη, μοίρα
κοιμήθηκε βασίλισσα
ξύπνησε κακομοίρα

3 σχέδια για τραγούδια

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΛΟΓΙΑ

Δεν βρίσκω λόγια να ηχούν σαν μουσικές
αν είναι να επουλώσω τις πληγές
έχω ένα βάλσαμο μονάχα
που βγαίνει από το στήθος σαν το γάλα

Δεν βρίσκω χώρο να σε βάλω σαν πονάς
να κοιμηθείς δεν έχω πού να στρώσω
έχω μονάχα μία μαλακιά σιωπή
που παίρνει σχήμα από το καημό σου

Με τόσο πόνο πούχεις στη φωνή
το μόνο που μπορώ να αφουγκραστώ
αντίλαλος μονάχα απ΄ το κλάμα, το μωρό
μες το σκοτάδι που γυρεύει τη ζωή του

Η νύχτα θάναι μακριά
έλα και άναψε φωτιά
ακόμα και αν είναι να βρεθούμε
καμμένοι, πάνω από φλόγες, αγκαλιά
***

ΟΣΟ ΘΑ ΦΕΥΓΟΥΝ  ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Όταν φοβάσαι ότι θα βουλιάξεις
κοίτα εκεί ψηλά στον ουρανό
όσο θα φεύγουν τα αεροπλάνα
δεν θα σε πάρει το κενό

Ψηλά και πάλι θα πετάξεις
δεν είναι τα ταξίδια σου ντροπή
ήτανε η δική σου ίδια γη
που γέμισε το νου σου με ντροπή

Κι η θάλασσα με μια φουρτούνα
που κάποτε σε φόβισε κι αυτή
χαλάρωσε, κολύμπα τώρα
και μην αφήσεις να σε καταπιεί

Εσύ που ήσουνα δεινός ταξιδευτής
ακόμα μια φορά δεν θα χαθείς
Το άγνωστο το κέρδισες
σε ξένους τόπους πιο καλά
συνέχισε να ζεις

***

ΘAΘΕΛΑ ΝΑΜΟΥΝ ΣΚΥΛΟΣ

 

Θάθελα νάμαι σκύλος, μιας τυφλής εμπιστοσύνης οδηγός
αφού όλα τα σημάδια με πηγαίνουνε στην ίδια πόρτα
αφού περνάω από τότε το μαύρο ποταμό
τότε που αποφάσιζαν δύο σώματα αντί για μένα

Θέλω να γίνω σκύλος τσίρκου να περνώ απ το τροχό
που φλέγεται και που κυλάει από το μίσος στην αγάπη
και να σου δείξω πώς και πάλι άκαυτος θα βγεις
όταν χρειάζεται για κάποιους να ανασαίνεις

 

Θάθελα νάμαι η τυφλή
κι εσύ ο οδηγός μου σκύλος
απέναντι να με περνάς
και όλοι που μας βλέπουνε
να λένε
«νάτην η τυφλή κι ο λύκος»

 

 

 

ΤΙΜΩΡΙΑ ΣΤΑ ΒΑΣΑΝΑ

Σαν με ρωτάς πώς βρίσκω άκρη
δεν ξέρω τι να απαντήσω
είναι το πετρωμένο δάκρυ
που κρύβω για να το ρωτήσω

Πώς έγινε μαργαριτάρι
και πώς η καρδερίνα αηδόνι
όλα εκείνα που δεν είπα
είναι στη τσέπη μου αμόνι

Βαρύ, σκληρό και σιδερένιο
για να χτυπάω τα μεταλλά μου
να ξαναβρίσκω τη φωνή μου
σύμφωνα και φωνηεντά μου

Έχω κι εγώ παραπονάκια
απ τη ζωή μου τη μπαμπέσα
μα όταν βγαίνω στη λιακάδα
εκείνα τα κλειδώνω μέσα