Η αποκάλυψη της Μαρίας Ελπίδας

Αη Γιώργης

 

 

Η Μαρία Ελπίδα (Μαριέλα) Κωνταντινίδου υπηρετεί τις εικαστικές τέχνες από παιδί. Ή μπορεί και να την υπηρέτησαν κι εκείνες, αφού βρέθηκε στη κατάσταση ανάγκης που βρίσκεται ο αληθινός καλλιτέχνης να εκφραστεί με το μολύβι, το χρώμα και να συλλάβει την αναπαράσταση μιας πραγματικότητας που χρειαζόταν να αντιληφθεί, να αποτυπώσει.

Η ζωγράφος αυτή «δεν είναι μια ζωγράφος», μόνο… αλλά δεν είναι και υπερρεαλίστρια στις απεικονίσεις της! Καθώς ταξιδεύει συλλέγει εντυπώσεις, κοιτώντας πάντα την πλευρά εκείνη των πραγμάτων που δεν πληγώνουν, που επουλώνουν, αποκαλύπτουν και γαληνεύουν την ψυχή. Από το πέταγμα των γλάρων ως κάτω από τον βυθό, μέτρησε πολλές φορές την απόσταση, από την καμπίνα του αεροπλάνου που την ταξίδευε σε άλλα ημισφαίρια είδε τον ήλιο να συναντάει το φεγγάρι, είδε την έρημο και τα άγρια ζώα της Αφρικής, ρίζωσε για λίγο στο Παρίσι κι έριξε άγκυρα εν τέλει, για τα καλοκαίρια της τουλάχιστον στη Νάξο, στις Κυκλάδες…

Κι εκεί που είχε διαγράψει κύκλους, από τη γραφιστική στην εικονογράφηση των τρυφερών παιδικών αναγνωσμάτων, και αφού καθοδηγεί ακόμα όποιον και όποιαν θέλουν να την ακολουθήσουν στους δρόμους της τέχνης της διδάσκοντάς την, έξαφνα της προέκυψε ένα ταξίδι, άλλο, εσωτερικό, η αγιογραφία.

Κάθησε πάλι σε θρανίο, μα ετούτη τη φορά, εκπαιδεύτηκε, παιδεύτηκε, έγινε ξανά παιδί που αναζητάει το φως, το χρώμα, τη μορφή και την ουσία των εικόνων. Και τις ξανάπλασε, μαζί με τα μεγάλα εφόδια της απλής αναπαράστασης, στα μέτρα τα δικά της, τα ανθρώπινα και όλως διόλου ταπεινά.

Και η ζωγράφος, βρήκε ξαφνικά το «πρόσωπό της». Με την έννοια ότι οι μορφές που απεικονίζει, με πρόσχημα τη λειτουργική τους διάσταση, τη λατρευτική, της έδωσαν την αφορμή, το εργαλείο και την οπτική για να αποκαλύψει ένα βαθύ, αλύτρωτο και μαζί σεπτό σχήμα. Όλη η προηγούμενη άσκηση, μοιάζει σαν να την οδήγησε εκεί ακριβώς που ήταν προορισμένη. Και που ενδεχομένως να είχε για κάποιο λόγο «παραγραφεί» -το πρόσωπο- σε όλο το προηγούμενο της έργο.

Κοιτώντας τα αγιογραφική πορτρέτα τής Μ.Κ., ο θεατής, ακόμα κι αν δεν τα προσεγγίσει από τη θρησκευτική/λατρευτική τους πλευρά, θα ταξιδέψει στον Φώτη Κόντογλου, στον υπέροχο λαϊκό Θεόφιλο , στα δάνεια του Μποστ από την Βυζαντινή παράδοση και την ενσωμάτωση της γραφής στα εικαστικά έργα που είχαν υιοθετήσει και οι πρωτοπόροι εικαστικοί του μεσοπολέμου.

Κι εκτός από τους συσχετισμούς του νου, δεν είναι δυνατόν να μην συγκινηθεί κανείς απέναντι στο ύφος, την έκφραση, την οδύνη αλλά και την γαλήνη που αποπνέουν τα πρόσωπα αυτά, που η θρησκεία τους αποδίδει θεϊκή υπόσταση αλλά η τέχνη δίνει εν τέλει την πνοή. Έμψυχα έργα που αποπνέουν «πρόσωπο», βλέμματα, χειρονομίες που ανασαίνουν μέσα στη σιωπή του ξύλου που έχει σκεπαστεί με λάδι και υπομονή, δουλειά και μια εσώτερη μελέτη του ανθρώπου.

Αν είσαι θρήσκος θα εναποθέσεις πάνω τους τη προσευχή σου, όπως θα έκανες σε οποιαδήποτε εικόνα, αλλά αν είσαι φιλότεχνος, θα διαβλέψεις στον Αη Νικόλα την αγωνία για τη θαλασσοταραχή, θα δεις του Αη Γιώργη τη νεανική ορμή και της Μητέρας του Θεού την πανανθρώπινη φροντίδα. Πρόσφατα μοιράζεται και αυτή την τέχνη της, παραδίδοντας μαθήματα αγιογραφίας.

Δημοσιεύεται στο Fractal

Advertisements

Ο δρόμος της Μαριέλας Κωνσταντινίδου έχει τη δική του ιστορία

δρομολόγια πλοίωνΌπως φαίνεται κι από το βιογραφικό της, η εικαστικός Μαριέλα Κωνσταντινίδου έχει ταξιδέψει. «Με καράβια και βαπόρια», και με τρένα, και με το μικρό της γιώτα χι, διέσχισε «πολύ νωρίς στο κόσμο αυτό» ηπείρους και χώρες και στεριές προτού καταλήξει να εκθέτει τα καλοκαίρια στα νησιά. No man is an island όμως, και το έργο της, κινητοποιεί αισθήσεις και ανασύρει στίχους και νοήματα. Κι αυτό το γεγονός αποδεικνύει από μόνο του ότι έχει κάτι να πει σημαντικό, φέτος το καλοκαίρι με την εικαστική της συλλογή, το «Ημερολόγιο Δρόμου» .

Η ομώνυμη έκθεση -που τελεί υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Νάξου- θα απλωθεί σε πρώτη θέαση στο χώρο των Ουρσουλίνων, από την 1η ως τις 18 Ιουλίου 2014. Μέσα καλοκαιριού και στη κορυφή της Χώρας, θα αποκορυφωθεί και η οπτική απόλαυση. Θα δούμε πως συνενώνονται οι μεστές εντυπώσεις της ζωγράφου από τις γεωγραφικές και συναισθηματικές διαδρομές που την έχουν φέρει στο σήμερα.

Ορισμένοι από τους άξονες που μας είναι γνωστοί από τις παλαιότερες εκθέσεις παραμένουν σταθεροί. Τα συστατικά στοιχεία, η ομορφιά κι η αρμονία που ξεπηδά από τα τοπία, το χρώμα του ουρανού, της θάλασσας και της άμμου –το κλασσικό ελληνοκεντρικό και μαζί εξωστρεφές- χρωματικό «τρίο» από γαλάζιο, ώχρα και το λευκό που υπηρέτησαν μεγάλοι δάσκαλοι, «αναβαπτίζονται» μαζί με τη δική της ολοκαίνουργια ματιέρα.

Η φετινή της συγκομιδή τολμά ένα πλησίασμα στα πράματα και τα αισθήματα μέσα από δύο καινοτομίες που εισάγει στην ίδια της τη τεχνική. Με το κολλάζ αφενός, επισημαίνει και φυσικά ενώνει τα μικροπράγματα που περνούν συχνά απαρατήρητα στην πορεία και την περιπέτεια του δρόμου. Εισιτήρια, πυξίδες, αποκόμματα και δρομολόγια μας θυμίζουν ανελλιπώς ότι είμαστε συνταξιδιώτες. Οι εκάστοτε προορισμοί της, αποκτούν μια ενιαία απόχρωση, δείχνουν με ποιο τρόπο καταγράφει η ανήσυχη ψυχή τα χιλιόμετρα της περιπλάνησής της.

Από την άλλη, ρόλο στον νέο τρόπο γραφής θα πρέπει να έπαιξε και η πρόσφατη μαθητεία της στις τεχνικές και τις μεθόδους της αγιογραφίας. Σαν καλλιτέχνης αλλά και ταξιδιώτισσα στον χώρο και τον χρόνο δανείζεται –και χρησιμοποιεί στη συγκεκριμένη θεματική της- τη ματιά, τη μέθοδο, την παράδοση και τη γλώσσα αυτής της παραδοσιακής τεχνικής.

Όλες οι παραπάνω δημιουργικές προτάσεις οδηγούν κι αυτές, σαν άλλοι δρόμοι, από τη μέχρι σήμερα νατουραλιστική γραφή σε μια φάση καθοριστικά πιο εκφραστική και συμβολική. Και μεταφέρουν την γλύκα και την πίκρα, τη δοκιμασία και τη δικαίωση μιας ταξιδιώτισσας που διήλθε επιτυχώς φουρτούνες, που σταμάτησε –και στοχάστηκε – σε πολλούς διαφορετικούς σταθμούς. Η ομορφιά των πραγμάτων είναι το σημείο που δείχνει και πάλι η πυξίδα της.
***
Σημείωση για επίδοξους εικαστικούς. Η Μ.Κ. παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής
-μέσω διαδικτύου
-διά ζώσης τους χειμώνες της στην Αθήνα
και μέχρι το Σεπτέμβρη στη Νάξο.

Έκθεση:
1-18/07/14
υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού Δήμου Νάξου (ΝΟΠΠΑΠΠΠΑ)
Κτίριο Ουρσουλινών 1ος όροφος (βιβλιοθήκη)

20/07/14 – τέλος Σεπτέμβρη
Λαβύρινθος Wine Restaurant, Παλιά Αγορά Νάξου

 

Η Μαριέλα Κωνσταντινίδου σπούδασε εικαστικά στο Παρίσι, αφού πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής δίπλα στον Βρασίδα Βλαχόπουλο. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολείται με τη δημιουργία χρηστικών αντικειμένων και την εικαστική επέμβαση σε ιδιωτικούς και επαγγελματικούς χώρους (ζωγραφική πάνω σε τοίχο). Παράλληλα διδάσκει ζωγραφική και από το 2009 ξεκίνησε κάτι μοναδικό για τον Ελληνικό χώρο, μαθήματα ζωγραφικής στο διαδίκτυο! Στο παρελθόν ασχολήθηκε με το σχεδιασμό και την επιμέλεια έντυπου διαφημιστικού υλικού, εικονογράφηση διαφημίσεων με αερογράφο, εικονογράφηση και συγγραφή παιδικών βιβλίων προσχολικής ηλικίας, θέατρο, κουκλοθέατρο.Τα ζωγραφικά έργα της Μαριέλας διακρίνονται για την χρωματική τους ευαισθησία, τις δυνατές πινελιές, αλλά και την ιδιαίτερη οπτική με την οποία  συνθέτει τους πίνακες της. Έχει είκοσι έξι ατομικές εκθέσεις στο ενεργητικό της, ενώ έχει πάρει μέρος και σε πολλές ομαδικές. Έργα της βρίσκονται στη συλλογή της Πρεσβείας Κύπρου, στο Σπυροπούλειο Πνευματικό Κέντρο Ν. Ψυχικού, στη Δημοτική Πινακοθήκη Σύρου, στο Σύλλογο Φίλων Εικαστικών Τεχνών Εορδαίας «Αρης Γαρουφαλίδης», στο Πνευματικό Κέντρο της κοινότητας Πανόρμου Τήνου, στην Πινακοθήκη του Πνευματικού Κέντρου Θέρμης (Θεσσαλονίκη) καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.Eπικοινωνία: marielartwok.blogspot.com
(Δημοσιεύεται στο ΒΑΚΧΙΚΟΝ

A road named Mariela Konstantinidis

It is evident right from her cv. The painter Mariela Konstantinidis has traveled. She has crossed “early still in this world”*continents, countries and lands, either “on aeroplanes and vessels”**, by train or while driving her tiny car, before ending up to exhibit her work in the Greek islands. No man is an island though, and her drawings provoke feelings, they bring up verses and meanings, that’s a fact. No wonder the artist has something important to convey in her 2014 summer exhibition which is named “Road Journal”.

This exhibition is going to be firstly viewed at the “Oursoulines” building in the Cycladic island of Naxos, from July 1st to 18, 2014. As the event is taking place in the middle of summer and right on top of the town of Chora Naxos, it is expected that the visual enjoyment will be as grand. The painter’s mature impressions, gathered all along the geographical and sentimental paths she has followed, will be united, joining the dots of the painter’s route up to now.

Some of the main themes, as seen in her former exhibitions, are still present. The usual components, the beauty and harmony emerging from the landscapes; the colors of the sky, the sea and the sand -the classic chromatic trio of blue, ochre and white-which is Greek centered but simultaneously universal, used in the past by great painters of this country, are “rebaptized” along with Mariela’s Konstantinidis brand new texture.

In this year’s harvest she dares to approach objects and feelings through two novelties that she imports in her technique. On one hand she uses collage, pointing out the trivia that usually remain unnoticed during the adventure while “on the go”. Tickets, compasses, paper fragments and timetables remind us all the way that we are her co-passengers. Each of her destinations is uniformly colored and point out the manner that an inquisitive soul writes down miles of wandering.

On the other hand it is most possible that her recent apprentice in the technique and methods of byzantine iconography must have played its role in the new style she adopts. While she travels through time and space and with the mentality of the genuine artist, she borrows –and uses in the specific thematic – the point of view, the tradition and the codes of an historically experienced technique.

All of these creative propositions also lead, as if routes to be followed, from her former naturalistic style to a decisively more expressive and symbolic one. They convey the sweet and sour taste, the toll and the justification of a traveler who went through rough seas, who paused -and contemplated- at numerous and various stations.
Her orientation is once again the beauty of the world.

A note for wannabe painters of any level:
M.K. is also practicing painting lessons
– online, all year round
-in person or in groups in her atelier in Athens, during winter time
-until end September 2014 in Naxos island

Exhibition info:
July 1st to 18/2014, organized under the protection of the local municipality
at the Oursoulines building, 1st floor (library)
July 20 up to end September 2014
at the “Lavyrinthos” Wine Restaurant, Palaia Agora Naxos
Communication: refer at the resume
* verse from “The Monogram” by Odysseas Elytis
** song by Dionyssis Savopoulos

 

 

 

 

  • Calendar

    • September 2017
      M T W T F S S
      « Jul    
       123
      45678910
      11121314151617
      18192021222324
      252627282930  
  • Search