3 σχέδια για τραγούδια

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΩ ΛΟΓΙΑ

Δεν βρίσκω λόγια να ηχούν σαν μουσικές
αν είναι να επουλώσω τις πληγές
έχω ένα βάλσαμο μονάχα
που βγαίνει από το στήθος σαν το γάλα

Δεν βρίσκω χώρο να σε βάλω σαν πονάς
να κοιμηθείς δεν έχω πού να στρώσω
έχω μονάχα μία μαλακιά σιωπή
που παίρνει σχήμα από το καημό σου

Με τόσο πόνο πούχεις στη φωνή
το μόνο που μπορώ να αφουγκραστώ
αντίλαλος μονάχα απ΄ το κλάμα, το μωρό
μες το σκοτάδι που γυρεύει τη ζωή του

Η νύχτα θάναι μακριά
έλα και άναψε φωτιά
ακόμα και αν είναι να βρεθούμε
καμμένοι, πάνω από φλόγες, αγκαλιά
***

ΟΣΟ ΘΑ ΦΕΥΓΟΥΝ  ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ

Όταν φοβάσαι ότι θα βουλιάξεις
κοίτα εκεί ψηλά στον ουρανό
όσο θα φεύγουν τα αεροπλάνα
δεν θα σε πάρει το κενό

Ψηλά και πάλι θα πετάξεις
δεν είναι τα ταξίδια σου ντροπή
ήτανε η δική σου ίδια γη
που γέμισε το νου σου με ντροπή

Κι η θάλασσα με μια φουρτούνα
που κάποτε σε φόβισε κι αυτή
χαλάρωσε, κολύμπα τώρα
και μην αφήσεις να σε καταπιεί

Εσύ που ήσουνα δεινός ταξιδευτής
ακόμα μια φορά δεν θα χαθείς
Το άγνωστο το κέρδισες
σε ξένους τόπους πιο καλά
συνέχισε να ζεις

***

ΘAΘΕΛΑ ΝΑΜΟΥΝ ΣΚΥΛΟΣ

 

Θάθελα νάμαι σκύλος, μιας τυφλής εμπιστοσύνης οδηγός
αφού όλα τα σημάδια με πηγαίνουνε στην ίδια πόρτα
αφού περνάω από τότε το μαύρο ποταμό
τότε που αποφάσιζαν δύο σώματα αντί για μένα

Θέλω να γίνω σκύλος τσίρκου να περνώ απ το τροχό
που φλέγεται και που κυλάει από το μίσος στην αγάπη
και να σου δείξω πώς και πάλι άκαυτος θα βγεις
όταν χρειάζεται για κάποιους να ανασαίνεις

 

Θάθελα νάμαι η τυφλή
κι εσύ ο οδηγός μου σκύλος
απέναντι να με περνάς
και όλοι που μας βλέπουνε
να λένε
«νάτην η τυφλή κι ο λύκος»

 

 

 

Advertisements

4 Comments

  1. Σε βρίσκω σε μεγάλες φόρμες… Μ’ αρέσει πολύ το ρεφρεν του πρώτου (γιατί άραγε), το θέμα του δεύτερου, αλλά με θλίβει το τρίτο……

  2. να σου πω,για το τρίτο που σε θλίβει: πέρασα σχεδόν όλη μου τη ζωή walking on egg shells, κι αφού τίποτα δεν κατάφερα -σχεδόν, μην είμαστε κι απόλυτοι- αποφάσισα να σπάσω τα περίφημα αυγά και να προσπαθήσω να κάνω την ομελέτα, αντί να τα σπάζω (άλλος τα σπάει με μολότοφ, άλλος στα μπουζούκια, άλλος τα σπάει με τους εκάστοτε “θεσμούς” που πιστεύει ότι ευθύνονται για τις κακοτοπιές της ζωής του). Αντί να τα σπάζω -τα έρμα κοκαλά μου μεταξύ άλλων, ή με ό,τι με στηρίζει και με κινεί,- αποφάσισα να σπάσω την αμπούλα με το μαύρο χρωματάκι διότι η ζωή κι ο αυτοσαρκασμός που σώζει, το απαιτεί το χρώμα αυτό. Κι η θλίψη είναι κι αυτή απαραίτητη -περισσότερο από τον πόνο, ειδικά τον χρόνιο- κι οι λύκοι μας χρειάζονται αν είναι να αντιμετωπίσουμε τα τάχα αρνάκια (τους ένοχους με το αθώο βλεμματάκι). Αν χάσουμε το φως μας, θέλω να πω, αν χάνουμε την ομορφιά της όρασης, της θέασης, καλύτερα να μας συνοδεύει λύκος (καλύτερα να σε φοβούνται παρά να σε λυπούνται).
    Όπως και νάχει “σχέδια” είναι μονάχα αυτά, που αναρτήθηκαν για την “προαιώνια” ανάγκη που δημιουργ’ηθηκαν τα μπλογκς, δηλ. για να διαβαστούν από τους συμμετέχοντες σε μια προσπάθεια να δημιουργηθούν τραγούδια και σηκώνουν βελτίωση που θα γίνει προσεχώς, ελπίζω…
    Ο διάλογος αυτός όμως είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος, σε ευχαριστώ για την ευκαιρία!
    (δεν συμμερίζομαι άλλωστε τη συνήθεια του φέισμπουκ με τα επιφωνήματα του τύπου “τέλειο”, “υπέροχο”, “κούκλος/α”, και άλλες ασπόνδυλες διαδυκτιακές κολακείες που δεν εκφράζουν τίποτα απολύτως και δεν δίνουν και καμιά πάσα για ουσιαστικό διάλογο)

  3. Ούτε και εγώ Μαρία συμμερίζομαι αυτές τις συνήθειες, σημεία των καιρών. Δεν είναι καθόλου κακό που με θλίβει το τραγούδι, άλλωστε θα ήταν ψεύτικο όλα να μας δημιουργούν τα ίδια συναισθήματα. Το θέμα για μένα δεν είναι επίσης αν χρειάζονται βελτίωση ή όχι. Αυτό το ξέρεις εσύ. ΓΙα μένα το σημαντικό είναι ότι δημιουργούν εικόνες, σε παραπέμπουν σε κάτι οικείο, κάτι που πιθανόν να έχεις ζήσεις κι εσύ και φυσικά αυτό δημιουργεί συναισθήματα…. Σε φιλώ!!

    • Φυσικά και δεν είναι κακό, κανένα συναίσθημα δεν είναι κακό αν πυροδοτείται από αυτά που γράφω, ίσα ίσα… όσο για την οικειότητα που αναφέρεις, είναι ο τρόπος, μάλλον το σημείο θέασης των πραγμάτων, ανάλογα με τα βιώματα που έχει ο καθένας. Άσχετο, μήπως το “θα βρεθούμε καμμένοι αγκαλιά” παραπέμπει στους ψεκασμένους;;; 🙂
      (Η “βελτίωση” αφορά στον τρόπο που μπορούν να γίνουν “χρηστικά” τα στιχάκια, απλά το αναφέρω αφού τα ονομάζω “τραγούδια” ενώ … δεν είναι)


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s