ΤΙΜΩΡΙΑ ΣΤΑ ΒΑΣΑΝΑ

Σαν με ρωτάς πώς βρίσκω άκρη
δεν ξέρω τι να απαντήσω
είναι το πετρωμένο δάκρυ
που κρύβω για να το ρωτήσω

Πώς έγινε μαργαριτάρι
και πώς η καρδερίνα αηδόνι
όλα εκείνα που δεν είπα
είναι στη τσέπη μου αμόνι

Βαρύ, σκληρό και σιδερένιο
για να χτυπάω τα μεταλλά μου
να ξαναβρίσκω τη φωνή μου
σύμφωνα και φωνηεντά μου

Έχω κι εγώ παραπονάκια
απ τη ζωή μου τη μπαμπέσα
μα όταν βγαίνω στη λιακάδα
εκείνα τα κλειδώνω μέσα

Advertisements

1 Comment

  1. Αχ Μαρία μου, τι ωραία που τα λες!!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s