ΠΑΡΑΛΙΑΚΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ, ΠΟΙΗΣΗ, ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗ

kjasdlkaj

Άνθρωποι δικοί μου, μου στέλνουν ειδοποιήσεις για βραδιές διάφορες. Και με την αγάπη τους ολόκληρη, ακέραια, αναρωτιούνται για όχι. «Γιατί δεν πας κι εσύ να διαβάσεις, να ακούσεις και να απολαύσεις;».
Και απαντώ από μέσα μου, κι άλλες φορές τους εξηγώ το «όχι» μου.
Γιατί κάποιος πρέπει να δώσει ένα δείγμα άρνησης. Για τον ίδιο λόγο που δεν πηγαίνω σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, για τον ίδιο λόγο που δεν δανείζω τα βιβλία που έχω λιώσει, για τον ίδιο λόγο που κάποια οικόπεδα είναι αμαρτία και ντροπή να «αξιοποιούνται» με αντιπαροχή. Από αγάπη και σεβασμό και στη λογοτεχνία και την πολιτική, για τη φύση και τον πολιτισμό και την παράδοση, κάποια πράματα, σαν τα παραλιακά οικόπεδα, καλύτερα να χορταριάζουν παρά να γίνονται ουρανοξύστες και «Ντουμπάϊ».
Καλύτερα, αυτά που έχω γράψει και τα άλλα, πολύ περισσότερα, που έχω σκεφτεί, από ποιήματα, να γυροφέρνουν στο μυαλό μου και να δένουνε σαν παζλ με τα άλλα που έχω διαβάσει, παρά η αντιπαροχή.
Παρά να τα εκχωρήσω στους εργολάβους της πληθωριστικής ποιητικής παραγωγής –χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα, χωρίς άλλο εκτός από κέρδος και πανομοιότυπες κατασκευές- που ενώ αγνοεί τους πολλούς αναγκεμένους αποδέκτες, απευθύνεται στους «συνδικαλισμένους» και συγκεκριμένους αλληλοαποδέκτες.
Καλύτερα, ο διευθυντής του σούπερ μάρκετ –κυριολεκτώ- που μούπε μία μέρα, «δεν είναι εύκολο και απλό να γράφετε ποιήματα» και που πάλι θα μιλήσουμε για κρασί φτηνό στα ράφια, κι αν τόχει δοκιμάσει. Καλύτερα η φίλη φίλης που είχε περιέργεια, απλή, ανθρώπινη και μου είπε «σε μερικά σου δεν κατάλαβα Χριστό».
Καλύτερα η ποίηση που με δοξάζει να είναι μια καινούργια συνταγή που επινόησα και που μοιράστηκα, ένα σκισμένο ρούχο που κατάφερα να διορθώσω, μία φωτογραφία που καρφίτσωσα μία στιγμή, χίλιες φορές καλύτερα απ΄ την αντιπαροχή.
Αν έρθει η ώρα που η φούσκα αυτή θα σκάσει, και μέσα δεν θα έχει παρά ελάχιστα, αν έρθει η ώρα που η ποίηση θα είναι μια ανάγκη έκφρασης που θα συναντάει και θα καλύπτει μια ανάγκη ανάγνωσης –και έκφρασης-. Αν έρθει η ώρα που οι ομότεχνοι θα πάψουν να εκχωρούν δωρεάν τον κόπο τους, κι ακόμα χειρότερα να πληρώνουν για να τυπωθεί και να διαδοθεί ο κόπος τους, σε είδος και σε χρήμα, αν έρθει η ώρα που αυτή η «επένδυση» και η συναλλαγή θα πάψει να διανθίζεται με τις γνωστές μέχρι τώρα τακτικές, τότε ναι, μπορεί να «δικαιούμαι και εγώ να ομιλώ».
Αλλά, για σκέψου μήπως η παραπάνω φράση, σαν το «μαζί τα φάγαμε» και σαν το «λεφτά υπάρχουν» δεν έχουν μπει στην καθομιλουμένη μας;
Γιατί για μένα που δεν δικαιούμαι να ομιλώ, γιατί δεν έχω μπει ενεργά κι «επίσημα» στον χώρο και τον χορό αυτόν, και που δεν έχω λάβει «χρίσμα» από τους αρμόδιους κι από το πολυπόθητο ISBN, λοιπόν, για μένα ποιητικός καθίσταται ο λόγος, όταν για παράδειγμα λες «φυλάττειν Θερμοπύλας» και με δύο λέξεις συμπυκνώνεται μια ιστορία, μια εικόνα, ένα αίσθημα, με τέτοιο τρόπο που ο χρόνος εκμηδενίζεται, οι έννοιες και η γλώσσα θριαμβεύουν έναντι της καθημερινότητας και οι δύο λέξεις αυτές, ή κάποιες άλλες δύο τρεις, τα λένε όλα με έναν τρόπο άριστο και μοναδικό, αναντικατάστατο για τη περίπτωση.
Και για να ακούσω λοιπόν δυο τρεις λέξεις, από την πληθωρικότατη ποιητική παραγωγή που αναπαράγεται μες τις γιορτές της, δυο τρεις λέξεις πιο ισχυρές, πιο έγκυρες, πιο λυρικές ή/και πιο ρεαλιστικές από το «λεφτά υπάρχουν».
Όσο ο ξύλινος λόγος της ρυπαρής πολιτικής υπερισχύει στη γλώσσα τη καθημερινή, η γλώσσα η ποιητική, που επί χρήμασι και με αντιπαροχή κυκλοφορεί, ένα πράμα μαρτυρά, ότι λεφτά υπάρχουν, αλλιώς χωρίς μεροκάματο και με σκέτο –μηχανικό πολλές φορές- χειροκρότημα, ποιος ζει και ποιος επιβιώνει;

Advertisements

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s