ΤΑΞΙΔΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ

Θέλω να ευχηθώ σε όλους τα καλύτερα, αλλά αυτό το όλους με εμποδίζει. Δεν είναι «όλοι» που εύχομαι όπως δεν είναι όλοι εμείς που φταίμε.

Νέο λεξικό. Να ξεχωρίσω. Άλλο κουτσομπολεύω, κι άλλο ερευνώ, μαθαίνω.

Άλλο παρίσταμαι και άλλο πιάνω τζάμπα τόπο.

Άλλο αγωνίζομαι και άλλο το την κάνω στα όποια δύσκολα

Άλλο γαντζώνομαι σε λόγια και σε μουσικές και άλλο επιστρατεύω τα ωραία λόγια για να ξεγελάσω.

Άλλο ξοδεύομαι και άλλο αναλίσκω κι αγοράζω.

Άλλο πατρίδα έτσι όπως ψάχνουνε τα πόδια μου τη γη και άλλο «έτσι συνήθισα και πώς/δεν/πού  ν΄αλλάζω τώρα;».

Άλλο διαφέρω και έχω το κεφάλι μου ψηλά και άλλο σκύβω.

Άλλο το παίρνω θέση και άλλο το καρέκλα.

Άλλο μπαίνω σε νέα συντακτικά και προσαρμόζομαι κι άλλο μισώ ό,τι δεν μου μοιάζει.

Άλλο το διατρέφομαι και άλλο το πασπαλίζω τα ψοφίμια μ΄άχνη ζάχαρη.

Άλλο το έχω ανάγκη και άλλο το ακολουθώ το ρεύμα που πουλάει.

Άλλο τα χρώματα κι άλλο το μαύρο, δεν υπάρχει μαύρο καθαρό όπως το άσπρο, τίποτα δεν αρνούμαι ολωσδιόλου. Άλλο το άγραφο χαρτί και άλλο η διαγραφή και η μουτζούρα.

Επιζήσαμε της αγοράς και των κανόνων της, κι αυτό τον χρόνο. Ας ψάξουμε μέσα στα σφιγμένα δόντια. Κάπου εκεί υπάρχει μία γλώσσα που ακόμα ηχεί. Εκείνο που αποσιωπάται από τα δάκρυα των κροκοδείλων, απ΄τις ειδήσεις και τους δείκτες. Εκείνος ο σπασμός των υπόγειων υδάτων που δεν ξέρουμε από πού έρχονται και πού θα πάνε.

Θάθελα να είμαι σε αεροπλάνο και να πετάω την ώρα που θα αλλάζει η χρονιά και να αλλάξω πολλές φορές πάνω από άλλες πόλεις. Να βλέπω τα φώτα και τα πυροτεχνήματά τους από ψηλά και να είναι η νύχτα μια ατέλειωτη εναέρια διαδρομή πάνω από την γριά ήπειρο την ώρα που τελειώνει η χρονιά της. Σ΄αυτή την ίδια τροχιά μεγάλωσα, ενηλικιώθηκα ανάμεσα σε άλλους πόλους, ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, με το ένα πόδι, με το κάθε πόδι αλλού.

Δεν μπορώ να ευχηθώ σε όλους, αφού δεν την θέλουν όλοι ακέραια. Την Ευρώπη, και την δική μου γλώσσα. Το χώμα κάτω από τα  δυο μου πόδια, το νερό, το κεχριμπάρι που κουβαλάω στο κεφάλι μου.

Αλλά όποιος το θέλει είναι καλεσμένος μου απόψε στο ταξίδι αυτό.
Κι εδώ, που σας τα φτιάχνω τα ανύπαρκτα φτερά γιατί υπάρχετε απόψε κάπου.

Καλό 2012,  μαζί σας.

Advertisements

1 Comment

  1. Είσαι φοβερή μπορεί να επαναλαμβάνομαι αλλά μπράβο!


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s