σκοτώνουν τα παιδιά όταν γεράσουν

‘Mε παθολογική πάχυνση των στεφανιαίων αρτηριών ένας στους έξι εφήβους’.

Δεν ξέρω αν ξέρετε τι σημαίνει, αυτή η από τα «ψιλά» είδηση…

Ο καθένας που δεν είναι ειδικός, ξέρει που οφείλεται. Στην κακή διατροφή, και στον κακό ύπνο. Ξημέρωμα, ξεφορτώνουν τα πούλμαν, παιδάκια. Και μέχρι το απόγεμα, (το βράδυ ίσως;) τρέφονται από τα περίπτερα με σκουπίδια συσκευασμένα σε πολύχρωμα χαρτιά.

Νύχτες, βλέπω μικρά παιδιά να καταναλώνουν ατελείωτους φραπέδες στα καφενεία και στα μπαρ της συμφοράς. Μέρες τώρα βλέπω παιδιά να τριγυρνάνε στη γειτονιά μου χωρίς βιβλία και να ποζάρουνε στα κινητά.

Μια νύχτα πριν από χρόνια είχα βρεθεί σε ένα άθλιο μπουζουκτσίδικο, από κείνα τα τεράστια στην Ιερά οδό και είχα δει παιδιά –του Δημοτικού- να κοιμούνται στην αγκαλιά των θεριακλήδων γονέων που είχαν έρθει από την επαρχία γι αυτό το λόγο. Και όταν ο ζεν-πρεμιέ, υποτιθέμενος τραγουδιστής, βγήκε στη σκηνή, μία ορδή από έφηβα κοριτσάκια, στήσανε ουρά για να φωτογραφηθούν μαζί του, κανονική ουρά, σαν νάταν προσκύνημα… και πληροφορήθηκα ότι ήταν πενταήμερες όλα αυτά τα ανήλικα, που είχαν έρθει από την επαρχία με τους καθηγητές τους γι αυτό το λόγο!

Βλέπω τα παιδιά με μια ηλεκτρονική συσκευή συνέχεια κολλημένη επάνω τους. (κινητό, τάμπλετ κ.ο.κ). φαντάζομαι την υπόλοιπη ζωή τους στο σπίτι, μπροστά σε μια οθόνη (τηλεόραση, υπολογιστή).

Ξέρω, ότι ξυπνάνε νωρίς, ότι κοιμούνται αργά, ότι τρώνε τροφή από το περίπτερο, μες το λίπος, τη ζάχαρη και το αλάτι, ότι πίνουν καφέδες (δεν μιλάω ούτε για το αλκοόλ, ούτε για το τσιγάρο, ούτε για ναρκωτικά). Ότι δεν γυμνάζονται, ότι δέχονται ακτινοβολία από συσκευές, άπειρη (και ότι ο e πρωθυπουργός μας τους ετοιμάζει κι άλλη για μετά, καταργώντας με ελαφρά, τα τυπωμένα βιβλία).

Διαισθάνομαι ότι στα σπίτια τους κυριαρχεί ο φόβος για το αύριο, ότι οι γονείς τους τσακώνονται μπροστά σε λογαριασμούς. Ότι οι παππούδες τους τρέχουν με τάπερ και μπαστούνια αλλά δεν προλαβαίνουν…

Ξέρω ότι κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, με τις κοσμογονικές αλλαγές που γίνονται μέσα τους και γύρω τους, σε μια ηλικία που –κανονικά- θάπρεπε να ανακαλύπτουν τον έρωτα, το σώμα τους και τα ταλέντα τους, που θάπρεπε να σχεδιάζουν με ορμή και φαντασία το μέλλον τους. Κανείς δεν είναι δίπλα τους και κανείς δεν είναι που να μην τους φρενάρει άτσαλα…

Αλλά και πιο «συμφεροντολογικά» σκεπτόμενη, όταν σκληραίνουν οι αρτηρίες των εφήβων και αποκτάνε τα παιδάκια την αρρώστια των γερόντων, φαντάζομαι ότι θα σκληρύνουν και οι ευαισθησίες τους, τα όράματά τους, η ομορφιά τους. Και δεν θέλω αλήθεια να σκεφτώ τη συνέχεια.

Κάποτε είχα γράψει ότι είναι ασύλληπτα φοβερό ότι μπορεί οι έφηβοι να αυτοκτονούν. Μπορεί και να ακούστηκα, αφού προλάβαμε να τους σκοτώσουμε, να αρρωστήσουμε
την εφηβεία των παιδιών.

 

 

Advertisements

2 Comments

  1. Και η ζωή κυλάει Κάπως έτσι..

  2. Ζηνοβία, ελπίζω να κυλάει και αίμα στις αρτηρίες των παιδιών.
    (το όνομά σας είναι Jenevielle; -ηχητικά δεν σημαίνει και νέα και ενήλικη;…)
    σας χαιρετώ


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s