ποιήματα στον αέρα

Ποιήματα στον αέρα, σημαίνει ποιήματα από το ηχείο του σώματος που τα γεννάει, στο πουθενά αλλά και κάπου που να αντηχούν. Τα ποιήματα γράφονται μέσα μας και κυκλοφορούν έξω, καμιά φορά και όταν δεν ακούγονται, καμιά φορά και πριν να διαβαστούν αλλού είναι εκεί, παρόντα. Τα ποιήματα είναι μια γλώσσα και μια έκφραση συλλογική, δυαδική τουλάχιστον, τα ποιήματα επινοούνται για να μας ενώσουν με το χάος μεταξύ μας, προπάντων είναι μουσική, μια μουσική που διαπερνάει τα στεγανά, τις παρέες,  τους ειδήμονες, τους ειδικούς, είναι νερό κι αέρας, είναι διαρροή τα ποιήματα. Είναι ένα κρύο απότομο που μας φέρνει όλους πιο κοντά, είναι απόψυξη ονείρων, είναι υγροποίηση στιγμών πολύτιμων, προδοσιών, αδικιών, είναι αέρας στα μαλλιά μας φρέσκος.

Να τα αγαπάμε λιγότερο από τους ανθρώπους που τα γέννησαν, να είναι οι ικανότητες πάντα πιο ανήλικες από τα αισθήματα, ο χρόνος τους μια στιγμιαία σταγόνα ελπίδας, ψεύτικης

Πως στη διαδρομή που ξεκινήσαμε ολομόναχοι κρατάγαμε έναν στίχο ξένο από το χέρι. Και λόγος όταν θα κόβεται το νήμα της ζωής στο στόμα μέσα.

Όχι η νίκη, η αγάπη. (όχι το χειροκρότημα

 το χέρι που δεν γράφει)

Advertisements

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s