φωτογραφία χωρίς λόγια…

φωτο από hhtp://imarias.wordpress.com !!!

Advertisements

10 Comments

  1. Φοβερή!!!!!!!!

  2. Είναι να μην απεργήσει μετά ο μπογιατζής του ουρανού, μιλώντας για “περιούσιο”;;;
    Και παρόλα αυτά, είδες δεν απέργησε, κάθε νύχτα εμείς κοιμόμαστε και κάθε πρωί το ίδιο αποτέλεσμα, και μάλιστα πάνω από τα δικά μας κεφάλια, τα αγύριστα…

  3. Ax Maria den katalava…

  4. Αν το έβλεπε αυτό ο Σεφέρης (που λέγαμε και παλιότερα), είμαι σίγουρος ότι θα έβγαζε το καπελάκι του να χαιρετίσει. Καλό καλοκαίρι!

  5. Αχ, Ελένη…
    Λέω, ότι έχουμε την ομορφιά, do we deserve it, though?

    • S’eyxaristo gia tin exigisi… Also I might add, do we appreciate this beauty that we have. I don’t think many do. Oi Ellines lene oti einai omorfi i Ellada alla einai kai oi protoi na tin katastrepsoun (tin fisi) an tous simferi.

  6. silent crossing, είδα έναν κύριο σωματώδη και σκεπτικό, λες;

    🙂 🙂 🙂

  7. “Βιώνουμε μέρα με την ημέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας που ή φοβάται ή δε σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται και περισσότερα οφέλη ” by Manos Hatzidakis

  8. Είμαστε αυτοκτονικός λαός. Καταστρέφουμε τη χώρα μας, την πανέμορφη φύση της, κόβουμε δέντρα για να φυτέψουμε μπετόν, και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πτωχεύσουμε πριν πεθάνουμε από τροχαία και από το κάπνισμα… Τέιλειωσε, φαίνεται, ο ρόλλος μας, ως λαού, πάνω στη γη και βιαζόμαστε να εξαφανιστούμε, όπως οι εφήμερες πεταλούδες που καίγονται πάνω από μιά φλόγα…

  9. δεν μου αρέσει το “εμείς”, όταν αναφέρεται σε αυτοκτονικές συμπεριφορές.
    αν έτσι είναι αυτός ο λαός, τότε δεν είμαι μέρος του, κι αν είμαι μέρος του εγώ έχω αποφασίσει να ζήσω, και θα ζήσω -εφήμερα γιατί έτσι κι αλλιώς εφήμερη είναι η ζωή- και θα καώ αλλά όχι για πάρτη σου, όποιος κι αν είσαι που βλέπεις να εξαντλείται ο ρόλος σου στη ζωή, ώ Ελληνάρα!
    γερασμένες νοοτροπίες μου κουβαλάς Ηλιότυπον. Αν αισθάνεται κανείς ότι τελείωσε ο ρόλος του με το τέλος της εξουσίας πάνω στα πράγματα καλά θα κάνει να βρει μια σταλιά σοφία. Τουτέστιν, αν λες ξανά και ξανά “είμαστε αυτοκτονικοί”, στην αυτοκτονία θα καταλήξουμε.
    Ενώ αν πεις, θα ζήσουμε που θα ζήσουμε, όσο ζήσουμε ακόμα, κοιτάζοντας πέρα από τους καρπούς που φάγαν άλλοι (κρίμα), πέρα από τα κομμένα και καμμένα δέντρα (κι άλλο κρίμα), πέρα από τον φυσικό μας μαρασμό (νόμος της φύσης), θα δεις ότι κάτω από τα πόδια σου, στη γη που κάποτε θα μπεις κι εσύ, κι εγώ και όλοι, φυτρώνει μια μικρή αισιοδοξία. Που ποδοπατάς με τη γκρίνια. Γιατί;
    Να πάνε να αυτοκτονήσουν, που δεν θα πάνε, αυτοί που καταστρέφουν. Εγώ δε θα τους κάνω τη χάρη να παίρνω κι άλλο με ένα “εμείς” μέρος στις ευθύνες τους. Εχω αρκετές από μόνη μου.
    Αν καταλάβεις ποτέ ότι το κάθε άτομο έχει ρόλο στη ζωή γιά όσο καιρό βλέπει πού ευθύνεται και όχι πού έφταιξε, άρα δεν μοιρολατεί αλλά αγωνίζεται, μπορεί και να δεχτώ να ανήκω στο “εμείς” που διατυπώνεις.
    Το σχόλιό σου με θυμώνει γιατί βολέυει απόλυτα αυτούς που διαπράττουν αυτά που στηλιτεύεις. Δεν τέλειωσε ο ρόλος της Ελλάδας, τέλειωσαν τα περασμένα μεγαλεία της. Και καλύτερα, εδώ που τα λέμε, μπας και δουμε με ρεαλισμό και φαντασία το σήμερα. Εκτός κι αν φτάσαμε σε τόση παρακμή που μόνο οι εξιδανικευμένες αναμνήσεις να είναι διαθέσιμες για αναμάσηση.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s