Taken – “Αρπαγή” απ΄το Σεράϊ

Και καλά να δεχτώ ότι στην Ευρώπη δρουν κυκλώματα trafficking, που είναι ΚΑΙ έμποροι νακρκωτικων ΚΑΙ Αλβανοί ΚΑΙ Μουσουλμάνοι ΚΑΙ ότι προμηθεύουν με παρθένες – Αμερικάνες κατά προτίμηση- τα χαρέμια της Ανατολής.

Και να δεχτώ ότι ένας πρώην σύζυγος και πατέρας μιας έφηβης εμφορείται από τέτοιες ενοχές και έχει φορτωθεί τόση απόρριψη από την πρώην σύζυγο για την παραμέληση των πατρικών του καθηκόντων που παίρνει φόρα, τέτοια, και γαμεί και δέρνει και μακελεύει το μισό Παρίσι για την τιμή και τη ζωή της κόρης που κινδυνεύει.

Και συνεργάζεται και μια χαρά με τον ημι-μαφιόζο βαθύπλουτο, πατριό της κόρης και νυν της πρώην, προκειμένου να τα βγάλει πέρα.

Και νομιμοποιείται από το σκηνοθέτη να κάνει και ηλεκτροσόκ σε ανάκριση –που έχει απαγορευτεί διά ροπάλου ακόμα και για τους πιο θεμιτούς ιατρικούς λόγους-.

Και ότι δικαιώνονται και οι χειρότερες προβλέψεις του, ότι ένα comme il faut Αμερικανάκι δεν πρέπει να ταξιδεύει έτσι μόνο κι αβοήθητο στην εγκληματική Ευρώπη, εκτός αν έχει μπαμπά πράκτορα, πατριό μαφιόζο, παρθενικό υμένα στη σωστή θέση και μια χαζή φίλη που θα σκοτωθεί και θα πέσει θύμα της βλακείας της να υποκύπτει σε φλερτ άγνωστων νεαρών.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι, αφού την έσωσε την  παρθένα από την πορνεία, τα ναρκωτικά, το θάνατο, το βιασμό σώματος και ψυχής…

Τι πάει και την παραδίδει την ανήλικη σε μια ποπ-σταρ προκειμένου να την μυήσει στα μυστικά του επαγγέλματος;

Για να πάθει έτσι, όσα δεν έπαθε αλλιώς;

Όποιος το κατάλαβε να μου πει.

Η μόνη λογική εξήγηση, είναι για να είναι έτοιμο το έδαφος για το sequel.

 

taken-2008movie-poster

Advertisements

2 Comments

  1. δεν είναι να ρωτάς, ούτε ν’ αναρωτιέσαι, την απάντηση την έδωσαν πολύ γλαφυρά οι Fura des Baus με το ζήτημα της τρομοκρατίας- είναι θέμα οτπικής και “λογικής”. Όπως και με την εξουσία ή τη βία. Καλή όταν την ασκούμε εμείς, κακή στα χέρια των “άλλων”. Έτσι και το σεξ, το χρήμα, το “επί πτωμάτων”, η διαφθορά, το κύκλωμα, οι μπράβοι κοκ. Καλά και άγια όλα αυτά όταν τα βαφτίζουμε “σόουμπιζ”…ή αλλιώς ο σκοπός αγιάζει τα σεράϊα!..

  2. Με πρόλαβες, ο αντίπους ακριβώς, η αναπαράσταση – παράσταση εκείνη που αναφέρεις μετέφερε και αποκατέστησε τα πράγματα.
    Κρατώντας ίσες αποστάσεις από τον κάθε άνθρωπο που βάλλεται, και γίνεται κατά περίσταση θύτης και θυμα, και οπλίζεται με μίσος και πάθος από τη διάψευση από το θάνατο, από τον πόλεμο και τον όλεθρο.
    Ειδικά ο μονόλογος της γυναίκας στο τέλος “νόμιζα ότι κρατούσα τσάπα τόσα χρόνια, αλλά κατάλαβα ότι κρατούσα τσεκούρι”. Η γυναίκα που είχε θάψει το γιό της. “και νόμιζ ότι εδώ ήταν το σπιτι μου” αναφερόμενη στη γιάφκα του αρχιτρομοκράτη “αλλά κατάλαβα ότι το σπίτι μου δεν ήταν πουθενά”, αυτή η φράση ξέφυγε από τη μιζέρια “οι καλοί-και οι κακοί¨”, “οι θύτες και τα θύματα” και του ποιός είναι ποιός.
    Ο καθένας μπορεί να είναι παντού, και πουθενά, ειδικά αν νοιώθει ότι πουθενά δεν έχει σπίτι -άσυλο, στέγη, συντροφικότητα-
    Αν και προσωπικά ντρέπομαι να μιλαω για ¨ωραίες παραστάσεις” όταν οι παραστάσεις μιλάνε για γεγονότα, αληθινά, σημερινά. Οταν βγαίνω απ΄πο το σπίίτι μου και βλέπω ανθρωπους αιμόφυρτους καταμεσής του δρόμου και-να-μην-συμβαίνει-τίποτα. Ποιά Μόσχα, και ποιά Τσετσενία, και ποιά αναπαράσταση και παράσταση, Εδώ είναι οι ανέστιο, εδώ οι βιασμένοι, εδώ οι σκοτωμένοι, έξω από την πόρτα μας.
    Και μέσα στην ψυχή μας, άταφοι, γιατί αλλιώς δεν επιβιώνεις. Πού καιρός για τελετές και παραστάσεις Αντιγόνης και αποχαιρετισμούς στο πεδίο της μάχης;


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s