Να μπορείς ή να μην μπορείς να επιστρέψεις; (Partir, c’ est mourir?)

farewell.jpg 

Αυτό μόνο βρίσκω να πω που να μπορεί να τα καλύψει όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου, και όχι μόνο…

Βασικά δεν μπορείς, κι ο καθένας ξέρει ότι δεν υπάρχει επιστροφή γιατί ο χρόνος δεν κινείται κυκλικά, το πολύ-πολύ σπειροειδώς, που ο θείος Πλάτωνας τόλεγε επιστροφή σε ένα σημείο ανώτερο, αλλά δεν τον εμπιστεύομαι πια, γιατί είπε και άλλες βλακείες για αδελφές ψυχές και φάγαμε κόσμο να τις βρούμε αναζητώντας και καλά το άλλο μας μισό, λες κι είμαστε κομμάτια από παζλ και όχι άνθρωποι που αλλάζουν, είτε προχωράμε, είτε φθειρόμαστε, όπως θέλεις πάρτο, ίδιοι πάντως δε μένουμε, οπότε αφήνω πίσω εκείνα τα άπαντα που είναι και βαριά, πιάνουν και σκόνη και χώρο πολύτιμο που δεν έχω… στη κούτα ο φιλόσοφος, και από κει στο υπόγειο, όχι στο ζωτικό μου χώρο, πάντως.

Και εκτός που δεν μπορείς να επιστρέψεις χρονικά, δεν υπάρχει και ανάσταση, δηλαδή ό,τι πεθαίνει, πεθαίνει πάει και τελείωσε, ή μετασχηματίζεται σε κάτι άλλο, αλλά πάω και στοίχημα πως όλοι αυτοί που διατείνονται ότι ήταν Φαραώ, ή η αγαπημένη γάτα του Φαραώ, ή η βρούβα κάτω από τα πόδια του Φαραώ σε μια προηγούμενη ζωή για να καλύψουν την μιζέρια της παρούσας, που είναι καντηλανάφτες στον Αγιο Ανύπαρκτο, διαβάζουν πολλά ζώδια και ρίχνουνε και πολλά χαρτιά, δηλαδή από πραγματικότητα, τζίφος, πάμε παρακάτω!

Και αφού δεν μπορείς ούτε να επιστρέψεις ούτε και να αναστηθείς και μέχρι να βγει η ψυχή σου κανονικά, κάτι θα ψιλοπεθάνει και θα τελειώσει και πρέπει, θες δε θες, να αλλάξεις ρότα, ή γιατί κάτι σε διώχνει, ή γιατί το βαρέθηκες, ή γιατί σε βαρέθηκε, ή γιατί δεν βγάζει πια τα λεφτά του, ή με τα λεφτά που έχεις δεν βγαίνει, είτε παλτό είναι αυτό, είτε αμάξι, είτε το καλάθι για τα άπλυτα που έχει πια πιο πολλές τρύπες παρά ίνες, άρα δεν συγκρατεί τίποτα σε μία θέση, αποχαιρέτα, φίλε μου, την καλαθούνα που χάνεις, κατέβασέ την μαζί με τα σκουπίδια, όχι, ούτε στην ανακύκλωση δεν έχει νόημα να την πετάξεις, και γραμμή για το Ικέα, το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον, πόσο μάλλον, το δρόμο προς το Κηφισσό.

Κι ας είδε από κει ο πέρσης στρατηλάτης την ήττα του, κι ας είχαν κάποτε τα αποδυτήρια του γηπέδου –μπορεί και τώρα δεν ξέρω- μετατραπεί σε σκυλάδικα με κόκκινα κομπινεζόν και μαχαιρώματα…

Είναι λοιπόν η διάσταση αυτή της ζωής περίεργη, να μπορείς ή να μη μπορείς να επιστρέψεις –στον τόπο που γεννήθηκες, ή στον τόπο που πρώτη φορά είδες τη χαρά και την κάθησες στα γόνατά σου κι ήταν όλα έκπαγλες γιορτές, τώρα το ημερολόγιο έχει αλλάξει, οι γιορτές όχι –τόκανε κι ο Βοναπάρτης την εποχή της αυτοκρατορίας του, τις κατάργησε τις γιορτές, τόκανε κι η Οκτωβριανή και τι κατάλαβαν, οι άνθρωποι όλοι θέλουμε να επιστρέφουμε, αλλοίμονο.

Αλλά  ακόμα κι αν δεν απειλείσαι με στήλες άλατος και πιπεριού, δεν μπορείς να προχωρήσεις με την όπισθεν, στο λέω εγώ, που δεν μπορώ να βάλω ούτε πρώτη.

Και όλα αυτά τα λέω, για να τα ακούσω πρώτη και καλύτερη εγώ, για πρακτικούς λόγους, γιατί όλη η ιστορία η δική μου –κλέβω, κι εγώ και παραβιάζω τους κανόνες-. ήταν να κοιτάω πίσω, και να παραπατάω προκειμένου να μην κοιτάξω σε χαρτιά και ζώδια και σε καφέδες- Κοιτάω πίσω μου λοιπόν και διαπιστώνω ότι όσο πιο πολλά άφησα πίσω και δεν συσκεύασα και κουβάλησα, η ανάγκη μ΄ έκανε να φτιάξω άλλα, πιο καλά. Και για να δεχτώ καινούργια πράγματα στη ζωή οφείλω να regenerate- και σόρρυ για το αγγλικό, αλλά έτσι μούρχεται έτσι το λέω, να regenerate, λοιπόν, το χώρο, και το κενό το οποίο με τρομάζει, αλλά με αλλάζει. Ποιο horror vacui, και σαχλάμάρες, τίποτα δεν είναι πιο τρομακτικό από ένα χώρο και έναν χρόνο, και ό,τι υπάρχει, αν υπάρχει πέρα από όλα αυτά, από ένα στριμωγμένο με περιττές ευθύνες παρόν.

Όλα αυτά συνυπολογίζοντας και κατέχοντας, ωραίο είναι βέβαια να μπορείς να επιστρέψεις, θες γιατί κάτι ξέχασες, θες γιατί δεν φεύγεις με αεροπλάνο, άρα, έχεις καιρό και χαλαρές προθεσμίες. Θες γιατί μπορεί μια τελευταία ματιά μπορεί να σου αποκαλύψει κάτι άλλο και να το πάρεις μαζί σου φεύγοντας, κάτι σαν μαγικό χαλί, αντί αεροπλάνου δηλαδή, που θα σε κάνει να φύγεις ανάλαφρα και διασκεδαστικά.

Και ωραίο είναι να νομίζεις ότι μπορείς επιστρέφοντας να διορθώσεις και λάθη, αν κι αυτό, περισσότερο από κάθε άλλο, είναι μάταιο, γιατί όσο γυρίζεις στα παλιά προσπαθώντας να τα αποκαταστήσεις, τόσο χάνεις το παρόν και το τώρα που θα μαραζώνουν, γιατί αυτά θα σου αποδείξουν στο φινάλε ότι όλα εκείνα τα παλιά δεν ήταν ικανά να σε χαντακώσουν –αν υποθέσουμε ότι αυτό ήθελαν- ή μήπως το ήθελες όμως κι εσύ, εκεί στο βάθος-βάθος;

Λοιπόν, φτάνουμε στο ωραίο ταξίδι τώρα, ποιος είναι εκείνος, λέω εγώ, που απαρνήθηκε το ταξίδι του για μια ουρά σκύλου στον αέρα, για μια γερασμένη σύζυγο και ένα όπλο που δεν επιτελούσε το σκοπό του, δεν έβρισκε πάνα πει το στόχο του, παρά στα δικά του χέρια; Μάλλον, κουράστηκε, μάλλον γέρασε κι ο ίδιος, μάλλον έφαγε πόδι από τα παραδείσια νησιά, μάλλον του φάνηκαν λαμόγια οι σειρήνες και μάλλον, είχε ανάγκη πια, από γη κάτω απ΄τα πόδια του, και τι να πει κι η Ιθάκη, τόσα χρόνια μόνη; να μην της πεις και δυο καλές κουβέντες, ότι τάχα σούχει λείψει; Το κάνουν κι εκείνοι που επιστρέφουνε από ταξίδια και δεν σου φέρνουνε παρά παράπονα για τις ταλαιπωρίες!

Αρα, ούτε επέστρεφε και ούτε και παίρνε με, παίρνομαι από τον καιρό που τρέχει, και πάντα δεν μου φτάνει, Καβάφη, δεν σου κάνω πλάκα, αν δεν πειράξω εσένανε κι όλους τους άλλους τους αγαπημένους, ποιος άλλος θα με καταλάβει;

Παίρνω λοιπόν όλα τα ποιήματα, δικά τους και δικά μου, εκεί όπου το πίσω μπρός ξορκίστηκε με επιτυχία, εκεί που οι σελίδες προχωράνε μόνες τους, χωρίς τα χέρια και χωρίς τα μάτια, χωρίς κανείς να τις διαβάζει, χωρίς κανείς να τις γυρίζει. Τα παίρνω ακόμα και μονάχα μέσα στο μυαλό μου –ό,τι αξίζει απομένει, ό,τι έγινε ένα πια με την καθημερινότητά μου- σαν τα λόγια που χρησιμοποιείς και τις παροιμίες, ούτε ποιος τις είπε ξέρεις, και ούτε και θα μάθεις και ούτε και γιατί.

εικόνα-http://www.toonpool.com/user/947/files/farewell_103835.jpgfarewell_103835

Advertisements

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s