ο δυσκολος ενας

 

37124128_lostinthebigcity1 

 photo

 http://i.pbase.com/u48/klaudio/large/37124128.Lostinthebigcity.jpg

 

 

‘Εφυγα γιατί έπρεπε να φύγω

να καταφύγω και κατέφυγα.

Παραλιακή πόλη, συγκοινωνίες κομμένες

αντιστοιχίες, τίποτα

κατέφυγα σε ένα πάρτυ παιδικό

έχασα τον προσανατολισμό μου

γέμισε το σπίτι το ξένο από παιδιά που ήταν όρθια

και ήταν φυσικό να είναι όλα εκεί

-εγώ δεν είχα θέση-

εγώ δεν είχα τσάντα, κινητό, γυαλιά

τα είχα, το ήξερα, αλλά δεν τα είχα

είχα μια τσάντα παιδική, a doll within a doll

άρχισα να ψάχνω

σελλοτέιπ, μανταλάκια και σκόνη, παλιά, μαλλιά μαύρα

ξηλωμένη φόδρα και μεγάλη βεράντα με μεγάλες τρύπες, άφοβες.

Και ξαφνικά στο δρόμο,

δρόμο που έπρεπε να φύγω

και η μπουλντόζα, χωρίς πεζοδρόμιο

απέναντί μου

ταξί φωτισμένα στην απέναντι πάντα λωρίδα

λεωφορεία χλωμά

και το ταξί που μπήκα τριπλοκούρσα

το οδηγούσε το τραβερστί που ήξερα

και έδινε τα ρέστα ανάμεσα από δύο ψάθινες βεντάλιες, καθαρές

 

 

Και μόλις έφυγα άκουσα από μέσα τη φωνή καθαρή

«η Μαρία…»

 

 

Advertisements

6 Comments

  1. Τη γνώμη μου για το ποίημα την ξέρεις…
    Την καλημέρα μου και φυσικά: Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α!!!
    Κι ας μην αρχίσουμε τα ξενέρωτα περί εμπορευματοποίησης του έρωτα κτλ κτλ…
    Ναι,τα έχουμε ακούσει,τα έχουμε πει, δεν γιορτάζουμε μόνο σήμερα και μπλα μπλα μπλα…
    Χ Ρ Ο Ν Ι Α Π Ο Λ Λ Α, παρ’όλα αυτά και για όλα αυτά 😉
    Φιλιά πολλά…
    Υ.Γ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ…το είπα; :-p

  2. Maraki your poem is so full of beautiful images. I can relate to the feeling of loneliness and that of not fitting in with most people.. and all of which society wants to be.
    Otan efiges akouses ‘tin foni kathari i Maria’, did you mean that when you left from these things that didn’t speak to you, you felt like yourself?

  3. και γιατί να μην πεις ό,τι θέλεις; ω Βάγια ! και να μην γιορτάσεις και ευχηθείς ;;;
    “εμπορευματοποιημένος” ο έρωτας;;;
    από ποιόν, όχι πες μου, ποιός θα κατηγορήσει ποιόν;
    αν εξαιρέσεις την απέχθειά μου για τις μαζικές γιορτές και φυγές -λόγω συνωστισμού και μόνον- δεν έχω κανένα προβλημα με κανέναν άγιο, πόσο μάλλον μ΄ αυτόν που λήγει και σε -ινος, και ριμάρει και με τον οίνο!

    ας σου την πει πρώτος/τη όποιος/α δεν ζήτησε και δεν πήρε ποτέ και κανένα αντάλλαγμα, κι ύστερα νάρθει να μου πει εμένα…

    (είδες είμαι πολύ καλή και φιλόξενη μ΄αυτούς που αρέσκονται σε τέτοια ποιήματα)

    Χρόνια Πολλά όπως τα θέλεις (καθόλου “αγια”)
    εξάλλου παραδοσιακά η καρδιά του χειμωνα είναι καιρός για δύο και ξεφαντώματα

    φιλιά και καλή δύναμη (θυμάμαι παρόλα αυτά ότι δουλεύεις σκληρά αυτή την εποχή)

  4. well, well, things are much more “πεζά” than they seem to be. This is a nightmarish (is there such a word?) picture, I acually dreamt once, I wrote it down and then it seemed to me like a poem! -refering to the “εργοτάξιο- like” situation in the city, you know cranes and vans on the pavements, me the poor pedestrian, late and lost buses, crowded taxis etc etc…..
    but I love the way that you “interpreted” my dream, might be this way!

    the “kathari foni”, stands for clear message, yea it was me they were gossiping about… (but who cares?) in greek, “sta tetoia mas” 😉

  5. Πολύ δυνατό ποίημα.. Η μοναξιά της πόλης κι εμείς μέσα… Μού θύμισε τους στίχους… “…πηγαίνουμε σινεμά για να μη νιώθουμε μόνοι…”, έτσι το είδα. Φιλιά και καλημέρα

  6. Καλή σου μέρα Βασίλη, μετά από δύο μέρες.
    Οταν οι στίχοι θυμίζουν άλλους και μάλιστα τραγουδισμένους, εγώ αισθάνομαι συντροφιά, αστική και θορυβώδη ίσως, αλλά συντροφιά.
    Καλημέρα ξανά.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s