δίπτυχο

moralis_4_over2 

 

 

Είσαι ένα θραύσμα που στρογγυλεύει μέσα μου

το όνομά μου γραμμένο στους τοίχους της νύχτας

Νησί άγονο στη  μέση της θάλασσας

κι  αγώνας που δίπλα του κοιμούνται οι λέξεις.

 

Εγκυμονώ ένα νησί του ταξιδεύει

μια θάλασσα-καρδιά μ΄ αλάτι και νερό

ένα πανί με φώτα, χειμώνα και νύχτα

-μια χοάνη γεμάτη με πέτρες μισές-

 

 

 

Advertisements

2 Comments

  1. Αααα…τι θα γίνει με σένα πια κοπελιά;;; Δε σε προλαβαίνουμε! 😉

    (είπε ο γάιδαρος … 😉 )

    “κι ο αγώνας που δίπλα του κοιμούνται οι λέξεις”…

    ωραίος στίχος… κοιμούνται, όμως;

  2. α, ωραία ερώτηση, κοιμούνται οι λέξεις?
    ο αγώνας πάντως δεν κοιμάται, από τη φύση του

    φιλιά
    κι άμα λέμε για αυπνία, τα κουνούπια πότε κοιμούνται?


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s