η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο

 

γιατί αυτή τον επισκευάζει

η παναγιά η αστροναύτισσα

rooms to let you down

οπότε δεν κοιμάται εδώ

όχι, είπε θα πω και το είπε

δανείστηκε ένα σκάφανδρο από τους σφουγγαράδες

και εκτοξεύτηκε να πάει να δει από κοντά

αν έχουν τα αστέρια τρύπες, όπως τα σφουγγάρια

Advertisements

8 Comments

  1. Πολύ δηκτική σας βρίσκω imaria απέναντι στις πολύχρονες ελληνικές αξιές.

    ΥΓ : σούπερ φωτογραφία πάντως!

  2. μπορείς να βάλεις και Madonna, Notre Dame, Αθηνά ή Ατρεμι, στο όνομα της φαντασίωσης που θέλει την γυναίκα να μην αποκολλάται απο τον γιό ή τον πατέρα. δεν δαγκώνει όμως, γαυγίζει ενίοτε. γιατί κοίτα τί βγήκε, από τη πρωτη κατηγορία, ένας γιος, -για όλους-αλλά και για κανέναν, από τη δεύτερη ένας πατέρας, μια απο τα ίδια. αντίθετα η εργατική τάξη, διεθνής, επισκευάζει και τις τρύπες στην οροφή. η φωτο, (έργο του Β.Π.) τα λέει όλα, όπου νάναι ίσως χτυπήσουν και την καμπάνα, για άκου…

  3. @ γ.σ.
    Αξίες ελληνικές? Και πολύχρονες? Δεν μου κάθεται η σύναψη…
    Ντεν έχει αυτοκίνητο καρντιά μου!

    @ maria i.
    Η εργατική (βλ. αλβανική, πολωνική, ρουμάνικη…) τάξη επισκευάζει -πέρα από τα τρύπια ξωκλήσια για τρεντο-πρωτευουσιάνικους γάμους- μπαλώνει και τις τρύπες της οικονομίας και -κυρίως- του μυαλού μας (εκεί να δεις σκαλωσιές και δουλειά που θέλει!).

  4. μπα, οι τρύπες της οικονομίας βουλώνονται και με το μεσαιωνικό συγχωροχάρτι, ούτε δουλειά ούτε σκαλωσιές, σκοινί και σαπούνι, και κάτω-κάτω στο πηγάδι φτου κι απ΄την αρχή. “Περαίωση”, “ελεύθερος επαγγελματίας”, είτε μεγαλο-κάτι είσαι, είτε περιπτεράς οφείλεις να ειχες πριν από εκατό χρόνια κέρδος, για τα οποία θα φορολογηθείς τώρα. (άλλωστε και η πράσινη κάρτα θεσμοθετήθηκε για να βουλώσει τρύπες στο ασφαλιστικό σύστημα, αφού οι αλλοδαποί εγαζόμενοι έχουν υποχρεώση να προσκομμίσουν ένσημα που τα πληρώνουν οι ίδιοι)

    τελικά οι κυβερνησεις αποφάσισαν να πάει και η μεσαία τάξη στον παράδεισο, μ΄ αυτό τον τρόπο, προτού καταργηθεί, ως μουσειακό είδος υπό εξαφάνιση. αυτός πηγε από περαίωση θα λένε και θα γελάνε πάρα πολύ με τον ορολογία “ελεύθερος επαγγελματίας” που ειναι τόσο μα τόσο πλατιά που χωράει απο τον μεγαλοεργολάβο που δεν αλλάζει, κι ας αλλάζουν όλα (σαν την κόκα κόλα κι αυτός) μέχρι τον περιπτερά.

  5. Ελεύθεροι επαγγελματίες – ελεύθεροι πολιορκημένοι. Όλοι στον κλοιό του κέρδους, στα δεσμά του πετρελαίου και των ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ, υπό τον ζυγό του Ντάου Τζόουνς και του Κακ40, άσπρα-κόκκινα-κίτρινα-μπλε αναβοσβήνουν τα νούμερα στην οθόνη, ανάβουν τα αίματα, ιδρώτας και πάθος, σαν κούρσα στον ιππόδρομο ή οργασμός που έμεινε στη μέση…
    Το ακόμα καλύτερο είναι η “αυτο-περαίωση”, πώς λέμε αυτο-πραγμάτωση ή αυτο-κτονία…

  6. ανάμεσα στην αυτοτιμωρία και την αδικία, επιλέγω την πρώτη
    (αλλά οι θιγόμενοι -οι άδικα χαρατσωνόμενοι -της περαίωσης δεν είναι τζογαδόροι, κάθε άλλο, μην τους τσουβαλιάζουμε)

  7. δυστυχώς επειδή σε αυτή τη χώρα η έννοια της προσωπικής ευθύνης και συλλογικής αλληλεγγύης δεν υφίσταται (ακόμα τουλάχιστον), ο μόνος τρόπος να μετριαστεί η γενικευμένη και προκλητική φοροδιαφυγή των “ελευθέρων” είναι να χαρατσωθούν όλοι, συλλήβδην και τσουβαληδόν.

    Θα προτιμούσα βέβαια έναν φόρο γαλλικού τύπου (RSI, πόρος ενεργής αλληλεγγύης) για πολύ μεγαλύτερη μερίδα πληθυσμού που “έχει και κατέχει” βάσει τεκμηρίων (μετοχές, ενοίκια, ασφάλειες) και για συγκεκριμένο σκοπό -“κοινωνική” πολιτική, έστω με τα εισαγωγικά- παρά το χαράτσι για να κλείσουν τρύπες που αναπαράγονται χρόνια τώρα από ανικανότητα και διασπάθιση των ημετέρων.

  8. έγωγε, γιάννη σ.

    η δύση τώρα, τον έχει αποβάλει τον μεσαιωνα, αν μη τι άλλο, εκείνον τον κλασσικό
    αλλά η “ανικανότητα και διασπάθιση” θα συνεχίζεται αέναα εφ΄ όσον ο μέσος “μεσαίος” πάντα θα αποκρύπτει αφού έτσι αμύνεται στο καθεστώς της αδικίας. η ανυσηχία ‘πολυτελειας” μου, είναι ότι μ΄αυτό το καθεστώς δεν θα δούμε ποτέ πέρα από τη μύτη μας, αφού μας ωθούν στον πανικό της καθημερινότητας

    (ακόμα και οι λέξεις που παραφθείρονται και αλλάζουν κατ΄ αυτόν το χυδαίο τρόπο -η “περαίωση” θα γίνει συνώνυμη της πανούκλας, της αδικίας, της αυθαιρεσίας της γενοκτονίας-. γιατί αυτό είναι το μέσο και το όπλο του συγχρονου καπιταλισμού, ανοίγει το ψαλίδι, μέχρι να ξεχαρβαλωθεί εντελώς)

    εκτός από απειλή για την επιβίωση, είναι σοβαρή απειλή και για το μυαλόκαι την ελευθερία του

    πολυτελείας σκέψεις μιάς που αυτοτιμωρήθηκε καποτε, προκειμένου να απαρνηθεί τον τίτλο της “ελεύθερης επαγγελματία”, -με μεγάλο χρηματικό κόστος -στο μέλλον, δηλ. τώρα.

    για να γίνω σαφής, όταν λένε παχιά λόγια για την τόνωση των μμε (μικρομεσαίων επιχειρήσεων) και παρακαλάνε να δώσουν επιδοτήσεις, οι φορείς, γιατί πρέπει να πιάσουν τα πλάνα και την απορρόφιση των κοινοτικών χρημάτων, θάπρεπε να ενημερώνουν τα “θυματα” και για την μελλοντική περαίωση τους. το αποτέλειωμα δηλ.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s