κεφαλάκια χωρίς μυαλό

Συνταγή εναλλακτική της μαγειρίτσας (ακατάλληλο ανάγνωσμα για φιλόζωους, γκουρμέ και χορτοφάγους)

 

 

Κεφαλάκια χωρίς μυαλό

 

 

Υλικά

-2 κεφαλάκια αρνίσια, σιτεμένα

-1 κούπα ξύδι φτηνό

-2 με 3 κουταλιές της σούπας λάδι, από το βράδυ

-αλάτι χοντρό, αλάτι ψιλό

-πιπέρι μαύρο

-2 κρεμμύδια ξερά

-2 ματσάκια μαιντανό

Και άνιθο, δυόσμο, κρεμμυδάκια φρέσκα

-2 αυγά ωμά από κότα ελληνίδα

-3 λεμόνια

-2 κουταλιές της σούπας ρύζι σούπας

Νερό τρεχούμενο

 

Προαιρετικά για τον εκτελεστή της συνταγής

-πολύ κοφτερό μαχαίρι

-πολύ χρόνο στη κουζίνα

-ποτήρι κόκκινο κρασί

-μουσική της αρεσκείας σας

-κόκκινη ποδιά για τα αίματα

 

Εκτέλεση

Βαφτίζουμε από βραδύς τις κεφαλές, αποτριχωμένες, σε λεκάνη με χλιαρό νερό και το ξύδι, αφού τρίψουμε καλά τα κεφαλάκια με μπόλικο αλάτι χοντρό. Το πρωί, τα κοπανάμε αλύπητα, πιάνοντάς τα από το σβέρκο, με τα ρουθούνια στραμμένα προς μια σανίδα κοπής ξύλινη, που στο εφεξής θα την αποκαλούμε «το ξύλο» μέχρι να τα ξεράσουν όλα, βλέννα και το ξεραμένο αίμα. Καθαρά, αναίμακτα και αναμάρτητα, πλέον, το μόνο στοιχείο που μπορεί να μας βλάψει είναι οι κακές σκέψεις, ως εκ τούτου, προτείνω να φαγωθούν χωρίς μυαλό.

 

Τα βράζουμε καλά, σε καλά αλατισμένο νερό, μαζί με ένα κρεμμύδι άκοπο και το ένα ματσάκι μαιντανό δεμένο, αφού  απεγκλωβίσουμε, αν χρειάζεται τη γλώσσα από τα δόντια – φαίνεται ότι κατά τα ύστατά τους κάποια ζωντανά βγάζουν τη γλώσσα στον σφαγέα, ή θέλουν να απευθύνουν ένα ύστατο μπε -με αποτέλεσμα, το όργανο της γεύσης  να αποκρυσταλλώνεται σ΄αυτή τη στάση- οι έχοντες γνώσεις πρώτων βοηθειών ας πάνε στο κεφάλαιο «επιληψία».

 

Μόλις το κρέας ασπρίσει και τα κόκαλα μαλακώσουν σβήνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε στο ζουμί το μισό λάδι και το μισό λεμόνι. Τα αφήνουμε, και κάνουμε ένα γενναίο διάλλειμα, για λάντζα με ανοιχτά παράθυρα και ιδιαίτερη προσοχή στις μεγάλες μύγες, που αρέσκονται στο αίμα. Δεν το τρώνε, απλά εναποθέτουν εκεί τα ωά τους, κάτι αντίστροφο της γενοκτονίας, ή η εκδίκηση της Άνοιξης.

 

Διάλειμμα τέλος, κεφάλια μέσα. (του εκτελεστή στην κουζίνα), τα άλλα, έξω.

 

Σουρώνουμε λοιπόν τα κεφαλάκια, τα βάζουμε στο ξύλο και  τα ανοίγουμε στα δυό. Αφού αποφλοιώσουμε τη γλώσσα, και εξορύξουμε, μάτια, μαγουλάκια και τρυφερό σβερκάκι, αφαιρούμε το μυαλό και κόβουμε όλο το υλικό σε πολύ μικρά κυβάκια.

Σε πλατιά κατσαρόλα καίμε το άλλο ξερό κρεμμύδι, και εν συνεχεία, το κρέας, τα μυριστικά χόρτα ψιλοκομμένα, αλάτι ψιλό και μπόλικο πιπέρι, προσθέτουμε το ζουμί σουρωμένο, το χυμό ενός ακόμα λεμονιού, και αφού πάρουν 3-4 βράσεις, το ρύζι ξεπλυμένο για 20 λεπτά, μέχρι να γίνει μαλακό σαν λαπάς.

 

Αν θέλουμε αυγοκόβουμε, στο τέλος. Που σημαίνει ότι βγάζουμε τα αυγά από το ψυγείο, να έρθουν στη θερμοκρασία δωματίου και τούμπαλιν, δηλ. βάζουμε το ζουμί ή στο ψυγείο, ή στο μπαλκόνι, ανάλογα με τον καιρό, να έρθει στην αυτή θερμοκρασία. Χτυπάμε τα αυγά μαζί με το υπόλοιπο λεμόνι και ενοποιούμε τα δύο μίγματα.

 

 

Σημείωση: ως γνωστόν οι θυσίες και οι αιματοχυσίες γύρω από θρησκευτικές γιορτές έχουν σκοπό να ξορκίσουν την κρυμμένη μας επιθετικότητα και την ικανοποίηση βάρβαρων ενστίκτων, συνιστώ λοιπόν την ιεροτελεστία αυτή ως εξαγνιστική και λυτρωτική. Μπορεί να ακούγεται πολύ μπλιάχ, αλλ΄αυτή η επαφή με τα αίματα και τα αισθητήρια όργανα –light σε σχέση με την συγγένισσά της, μαγειρίτσα, όπου εμπλέκονται καρδιές, στομάχια, έντερα και σπογγώδη πνευμόνια-  θα σας γεμίσει ενάργεια για τις άγιες τούτες μέρες. Αν δε, τύχει και τα κρεμμυδάκια έχουν και καμιά τούφα χώμα στις ρίζες, θα με θυμηθείτε.

 

Καλή επιτυχία, και εν συνεχεία καλή σας όρεξη

Σερβίρεται σε εγκεφαλικούς τύπους, χωρίς τύπους και ταιριάζει χρωματικά με κίτρινα σερβίτσια και λιλά τραπεζομάντηλα.

Στα βάζα, τριφύλλι και, να βλέπει ο αμνός και να χαίρεται.

Μουσική υπόκρουση, «για δες καιρό που διάλεξε ο σεφ μου να με γδάρει».

Τρώγεται και με το αριστερό, σαν κόσμημα.

 

Οίνος. Άκρατος.

Σαλάτα, ανάμικτη, της στάνης, με το στανιό.

Επιδόρπιο, μήλα του Αδάμ.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

12 Comments

  1. Συμβουλή 1: η προετοιμασία της συνταγής είναι ότι πρέπει για πρόσφατα χωρισμένους που θεωρούν ότι έχουν αδικηθεί (βλ. υπόθεση κούγια, θα είχαν αποφευχθεί πολλά απωθημένα).
    Συμβουλή 2: μην την δοκιμάσετε για να δείξετε τις μαγειρικές σας ικανότητες σε “φρέσκο” σύντροφο.
    και τέλος συμβουλή 3: το αρνάκι μην είναι γάλακτος γιατί το παιχνίδι με το κοπάνημα θα τελειώσει σύντομα.
    marias είπα να συμπληρώσω και γω τα των ξανθών συμβουλές.
    πάντως sounds delicious, πότε λες να μας κάνεις το τραπέζι;
    εγώ βοηθάω και στο κοπάνημα αν θες… λες να χω λόγο;

  2. 1. δεν έχω τι-βι καρδιά μου, δεν ξέρω από κουγιολογία, οι “πρόσφατα χωρισμένοι” είναι δική μου έκφραση, παλαιά, που πηγες και την βρήκες??? 2. τον φρέσκο σύντροφο, δε λέει να του κάνετε το τραπέζι, έτσι κι αλλιώς, ξενέρωμα μου κάνει, και κοσμοπόλιταν, τα κεριά και τα τραπέζια, κάντε του ένα κρεβάτι που δε χρειάζεται και στρώσιμο (rodage)3. έγωγε, του γάλακτος τα μωρά, ούτε σίδηρο έχουν, κι είναι και γεμάτα τοξίνες, τα κλαίει και ποιός ξέρει ποιά μανούλα, κρίμα…
    και πιο γούστο απ΄το τραπεζι έχει η κουζίνα, φέρε τη ποδιτσα σου τη κόκκινη και φύγαμε!

  3. θα μου επιτρέψεις η ποδιά να είναι άσπρη! λίγο Live splatter φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, χρόνια τώρα!
    α δεν τα μαθες για τους “φρέσκους”! την έχουν δει συντηρητικοί τώρα τελευταία και γουστάρουν τραπεζώματα, τους τρόμαξε το κρεβάτι (αν είναι και άστρωτο… το συζητάνε με τη μαμά τους) και είπαν να ξεκινήσουν τις διαδικασίες απ’ την αρχή. αλλά εσύ δεν έχεις τι-βι καρδιά μου και εγώ δεν έχω χρόνο για διαδικασίες… βαριέμαι!
    κατά πού πέφτει η κουζίνα είπαμε;
    λόγω τοξίνων (και γάλακτος το κατασκεύασμα) έπαθα πρώιμο αλτσχάιμερ… τη τύχη μου!

  4. βάλε τ’ ‘ασπρα σου, γίνε κρίνο και βγες από τη γλάστρα σου… κάτι θα ξέρεις κι εσύ, από τη βοιωτία, πρέπει νασαι, αν κρίνω από το νικ, ξέρετε από σφαχτά εσείς οι ρουμελιώτες…
    κάτω οι διαδικασίες λοιπόν, κάτω και τα έπιπλα παντός είδους, ζήτω τα πατωματα (τί να πει κανείς στη μαμά πια για το πάτωμα?)
    η κουζινα δεν πέφτει ποτέ, οι κυβερνήσεις, μόνο, και ο,τι άλλο υπόκειται στο νόμο της βαρυτητας…
    α, φέρε κι ένα κεφαλάκι τυρί αλτχάιμερ, καθώς θάρχεσαι

  5. Η κουζίνα βάφτηκε κόκκινη

    Γιατί τόση αιματοχυσία και κακό? Πολύ αίμα για το τίποτα. Δεν εξιλεώθηκε ούτε εξευμενίστηκε ποτέ κανείς και τίποτα με ζυγούρια και αμνοερίφια. Το πράμα σηκώνει ανθρωποθυσία – εγώ είμαι νομικός και τα λέω τσεκουράτα.

    Προτείνω να προωθηθεί η συνταγή στη μαγείρισσα του Σουίνι Τοντ (πού θα βρούμε το μέιλ? κάτι σε @thimarakia.org θα είναι – ψάξτο) και με την έγγραφη άδειά της να εμπλουτιστεί με πιο “ανθρώπινα” και ζουμερά υλικά – τίποτα σε σιτεμένο υπουργό (Δικαιοσύνης κατά προτίμηση, αλλά όλα τα χαρτοφυλάκια του πάνε), κανέναν αλανιάρη τηλε-δικηγόρο, έστω μια πικάντικη ρεπόρτερ του Star βρε παιδί μου…

    Άντε και καλά μυαλά σε όλους!

  6. η φύση των ανθρώπων, Γιάννη, είναι Κάιν και Άβελ, και ζουμιά αιμάτινα και άλλα υγρά από θυσίες των ακατάλυτων δεσμών. ο “πολιτισμός” περιόρισε τις συνήθειες στα ζώα, που θεωρούνται άμυαλα. το αίτημά σου για Μπαρτονική προωθείται.
    το αίμα, όμως από θηράματα εκπαιδευμένα στην εξουσιο-μηντιο-θηρία είναι ακατάλληλο για τις ανάγκες μου, η δική μου ομάδα, 0 αρνητικό, καλό είναι να μη σπαταλιέται, γιατί ενώ τροφοδοτεί όλες τις άλλες ομάδες, δύσκολα αναπληρώνεται. γι΄ αυτό κι εγώ τόχω ρίξει στις σούπες.

    κόκκινες ευχές, από μένα

  7. Απομάκρυνα από το περιβάλλον μου όσους τρώνε κεφάλια και κράτησα μόνον όσους παίρνουν κεφάλια.

    Αν η κρεατοφαγία είναι αναγκαίο συμπλήρωμα (δεν ξέρω, έτσι με έμαθαν) η κεφαλοφαγία είναι κανιβαλισμός – και ως προετοιμασία και ως “απόλαυση”. Λυπάμαι, δεν μπορώ να δω άλλους συμβολισμούς…

    Ευχές!

  8. γειά σου Κ.σ.-Μ., κρίμα που ενώ στο πρώτο τραπέζι (όχι πίστα) που μούκανες, προσέφερες “καρδιά” που λέμε και για τα καρπούζια, και περνάς απο δω, μέρα με κεφαλάκια και μυαλά. ελπίζω να αποζημιωθείς, κάποια στιγμή… τώρα γι΄ αυτούς που παίρνουν κεφάλια, έχω ένα πρόβλημα, καθότι η θανατική ποινή όπως και οι ευνουχισμοί με βρισκουν αντίθετη, και όποιος κρατάει μαχαίρι, μπορεί να λαθέψει το καρπούζι… είδες μεγάλο κεφάλαιο, ανοίξαμε με το κεφάλι…
    συμβολισμοί δεν υπάρχουν, εσκεμμένα τουλάχιστον, στην παρούσα συνταγή, οπότε ο καθένας αυτοσχεδιάζει, ελεύθερα.

    ας είναι η ανάσταση “ακέφαλη”, από επίδοξους “αγύριστους” αρχηγούς, κι ας ανοίξουν τα κεφάλια μόνο από καθαρό αέρα, άνοιξη και ανοιχτό ορίζοντα. ευχές και από μένα

  9. Σε επηρέασε η συνταγή σου και βλέπεις παντού αίματα. Δεν εννοούσα τέτοιο πάρσιμο κεφαλιών. Εννοούσα αυτό που κάνουν οι δυναμικοί managers.

    Παρεμπιπτόντως, κάνεις περίπλοκη τη διαδικασία του αυγολέμονου. Το μυστικό για την επιτυχία του, είναι να σουφρώνεις τα χείλη σου και να ρουφάς τον αέρα από μία ελάχιστη τρυπίτσα που αφήνεις επί τούτου, την ώρα που αναμειγνύεις τα δύο υλικά.

  10. τελικά η interactive μαγειρίτσα, δεν έκοψε!
    και του χρόνου στις ουτοπίες μας, πιστοί

  11. Από όλα τα κανιβαλό παιδα μου, για σένα είμαι πιο περηφανος! ;ο)

  12. γονιός είναι για μένα, όποιος με κάνει να αισθάνομαι περήφανη για κάθε κομμάτι της ιστορίας μου, εν προκειμένω, το σχόλιο αυτό, hannibal daddy,

    με γειά και το χαλκοσωλήνα

    -συγγνώμη οι υπόλοιποι, αν δεν καταλαβαίνετε, this is family business-


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s